Dzisiejsza uroczystość przypomina nam o czymś, do czego tak łatwo się przyzwyczaić. Przyjmowanie Komunii Świętej jest dla wielu z nas częścią codzienności. Z czasem przestajemy dostrzegać niezwykłość tej chwili. Jezus mówi: „Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie”. To słowa wręcz szokujące. Może właśnie dlatego obchodzimy uroczystość Bożego Ciała. Nie tylko po to, by wyjść z Jezusem na nasze ulice i osiedla. Nie tylko po to, by publicznie wyznać wiarę. Ale po to, by patrząc na Hostię niesioną w procesji, na nowo zachwycić się tą tajemnicą. Pod prostą postacią chleba jest obecny żywy Chrystus. 

Jezus nie powiedział: „Kto będzie pamiętał o Mnie” albo „kto będzie podziwiał Mnie z daleka”. Powiedział: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne”. Mówi o pokarmie. O czymś, bez czego człowiek nie może żyć. Chce wejść w nasze życie tak głęboko, jak pokarm staje się częścią naszego ciała. W dzisiejszej Ewangelii słowo życie powraca nieustannie. Eucharystia nie jest dodatkiem do życia chrześcijańskiego. Ona jest jego źródłem. Jest pokarmem dla życia. I ten pokarm ma swoją cenę. Chlebem, który Jezus daje światu, jest Jego ciało wydane za życie świata. Aby dać nam życie, oddał swoje. Za każdą Komunią Świętą stoi krzyż, ofiara i miłość, która nie cofnęła się przed niczym.