EWANGELIA
(Łk 1, 26-38)
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”. Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?” Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”. Na to rzekła Maryja: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!” Wtedy odszedł od Niej anioł.
DOBRE SŁOWO
Chciej chcieć
DZIELENIE
Jesteśmy na drodze Wielkiego Postu – czasu łaski, aby na nowo dostrzec, co trzeba odrzucić, aby chcieć wybierać i przyjąć życie, które jest darem Pana Boga.
Dzisiejsza uroczystość zatrzymuje nas i prowokuje do refleksji nad swoim życiem. Życie jest darem, który możemy przyjąć i który kiedyś trzeba będzie oddać.
To dar i zadanie. Człowiek jest wolny i odpowiedzialny za swoje decyzje.
Boża wola i moja wola. Bóg–Człowiek przyjmuje postać ograniczonego człowieka w Maryi. Przyjmuje to, co w nas kruche, słabe i skończone, co często rodzi w nas lęk.
Na początku był Sens – Słowo, które stało się ciałem. Nasze życie to tajemnica, której często nie rozumiemy. Możemy jednak uczyć się je przyjmować i wciąż na nowo odkrywać jego sens. Nikt nie może stworzyć sensu swojego życia. Ty decydujesz, czy to życie będzie udane, czy udawane!
MODLITWA
Panie Jezu, dziękuję Ci, że na początku była miłość. Dla mnie chciałeś stać się prawdziwym człowiekiem i powiedziałeś „tak” – że chcesz i potrzebujesz mnie. Dziękuję Ci, Boże, że i dzisiaj tak o mnie myślisz. Tobie powierzam moje życie i proszę Cię: pomóż mi zawsze chcieć je przyjmować i walczyć o nie tak, jak Ty to uczyniłeś. Amen.
ks. Wojciech Kępkowski | Głubczyce