„Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie” (Mt 5, 12a). Taką obietnicę składa nam najszczęśliwszy Człowiek na ziemi. Czy zaryzykujesz, aby być szczęśliwym tak jak On – nie chwilowo, ale na wieczność? Oto czytasz Ewangeliczną „Regułę postaw i działań” w codzienności życia. To opis drogi tych, którzy pragną Bożej łaski, i z niej, ale i dzięki niej, uczą się jak postępować w relacjach z innymi. Spójrz, oto widzisz Boga, który w swojej niewysłowionej dobroci i miłości zapewnia swoją bezinteresowną interwencję na rzecz potrzebujących? Posłuchaj, bo oto słuchasz Boga, który z wielką troską i poświęceniem pochyla się nad cierpiącymi, udręczonymi, prześladowanymi i wykluczonymi społecznie. I robi to nie jednorazowo ale zawsze. Dlatego tak ważne jest, abyś widział w błogosławieństwach styl życia, a nie chwilowe uniesienie, czy „sposób na bycie na topie”. Musisz jednak pamiętać, że błogosławieństwa są wielkim pocieszeniem, ale i równocześnie wielkim napomnieniem, bo: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili" (Mt 25,40-50). Tak oto błogosławieństwa stają się Regułą życia wspólnoty – chrześcijańskiej wspólnoty. „Błogosławiony lud, którego Bogiem jest Pan” (Ps 33,12) – a nie człowiek.